Shloka 95
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
साधुसज्भरमपूतेन वाक्सुभाषितवारिणा | पवित्रीकृतमात्मानं सन््तो मन्यन्ति नित्यश:,सत्संगसे पवित्र किये हुए वाणीके सुन्दर सम्भाषणरूप जलसे अभिकषिक्त श्रेष्ठ पुरुष अपनेको सदा पवित्र हुआ मानते हैं
sādhu-saṅbhāram apūtena vāk-subhāṣita-vāriṇā | pavitrīkṛtam ātmānaṃ santaḥ manyante nityaśaḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—အပြစ်အနာအဆာကင်းသော စကားကောင်း၏ သန့်ရှင်းသောရေဖြင့်၊ ထို့ပြင် သုတေသနကောင်းသူတို့၏ အပေါင်းအသင်းကြောင့် ပိုမိုမွန်မြတ်လာသော ထိုစကားရေဖြင့် မိမိအတွင်းစိတ်ကို ဆေးကြောသန့်စင်ထားသည်ဟု မြတ်သောသူတို့က နေ့စဉ် ယုံကြည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သီလရှိသူတို့နှင့် အမြဲတမ်းပေါင်းသင်းခြင်းနှင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော စကားဝိုင်းတို့က မိမိကို အစဉ်သန့်စင်စေသည်ဟု သူတို့ သဘောထားကြသည်။
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Association with the virtuous and listening to (or speaking) well-formed, pure words functions like cleansing water: it purifies one’s inner self and sustains moral clarity.
Yudhiṣṭhira is articulating a dharma-centered reflection: he explains how the company of good people and their refined conversation continually purify a person, framing ethical growth as something nurtured through sat-saṅga and disciplined speech.