Shloka 34
असय: शक्तिकुलिशपाशर्धिकनपा: शरा: | पट्टिशाश्व भुशुण्ड्यश्व प्रपतन्त्यनिशं मयि,जो गिरते थे, उन्हें समुद्रमें रहनेवाले जीव-जन्तु निगल जाते थे। तत्पश्चात् मैंने गोदुग्ध, कुन्दपुष्प, चन्द्रमा, मृणाल तथा चाँदीकी-सी कान्तिवाले पांचजन्य नामक शंखको बड़े जोरसे फूँका। उन दानवोंको समुद्रमें गिरते देख सौभराज शाल्व महान् मायायुद्धके द्वारा मेरा सामना करने लगा। फिर तो मेरे ऊपर गदा, हल, प्रास, शूल, शक्ति, फरसे, खड्ग, शक्ति, वज्र, पाश, ऋष्टि, कनप, बाण, पट्टिश और भुशुण्डी आदि शश्त्रास्त्रोंकी निरन्तर वर्षा होने लगी
asayaḥ śaktikulīśapāśārdhikanapāḥ śarāḥ | paṭṭiśāś ca bhuśuṇḍyaś ca prapatanty aniśaṃ mayi ||
ဝါသုဒေဝက ပြောသည်– «ဓားများ၊ လှံများ၊ မိုးကြိုးကဲ့သို့သော လက်နက်များ၊ ကြိုးပတ် (ပာရှ)၊ သက္တိ၊ ချွန်ထက်သော ပစ်လက်နက်များနှင့် မြားများ—စစ်ပုဆိန်များနှင့် အလေးတန် ဟရောတ်များပါဝင်၍—ငါ့အပေါ် မနားမနေ မိုးလိုရွာကျလာသည်။ ထိုသို့ ရန်လိုစိတ်မှ ပေါက်ဖွားသော လက်နက်မိုးကြောင့် တိုက်ပွဲသည် အကြမ်းဖက်မှုအလယ်၌ တည်ငြိမ်မှုနှင့် ဓမ္မတရားအပေါ် အ दृঢ়ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စမ်းသပ်ရာ ဖြစ်လာ하였다»။
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Even amid overwhelming aggression, the ethical emphasis is on steadiness and disciplined response: the verse highlights relentless violence as a backdrop against which righteous resolve (not panic or cruelty) is tested.
Vāsudeva describes being continuously attacked—an unbroken rain of varied weapons falls upon him—signaling an intense escalation of battle and the opponent’s determination to overpower him through sheer force.