Āraṇyaka-parva Adhyāya 199: Dharmavyādha on Svakarma, Vidhi, and the Limits of Ahiṃsā
अथैनं ब्राह्मणो5ब्रवीद् य एष ते पुत्रो बृहद्गर्भो नाम एष प्रमातव्य इति तमेनं संस्कुरु अन्न चोपपादय ततोऊहं प्रतीक्ष्य इति । ततः पुत्र प्रमाथ्य संस्कृत्य विधिना साथयित्वा पात्र्यामर्पयित्वा शिरसा प्रतिगृहा ब्राह्मणममृगयत्,“तब इनसे ब्राह्मणने कहा--“यह जो तुम्हारा पुत्र बृहदगर्भ है, इसे मार डालो।” फिर उसका दाह-संस्कार करो। तत्पश्चात् अन्न तैयार करो और मेरी प्रतीक्षा करो।” तब राजाने पुत्रको मारकर उसका दाह-संस्कार कर दिया और फिर विधिपूर्वक अन्न तैयार करके उसे बटलोईमें डालकर (और ढक्कनसे ढककर) अपने सिरपर रख लिया, फिर वे उस ब्राह्यगकी खोज करने लगे
athainaṃ brāhmaṇo ’bravīd ya eṣa te putro bṛhadgarbho nāma eṣa pramātavya iti tam enaṃ saṃskuru annaṃ copapādaya tato ’haṃ pratīkṣya iti | tataḥ putraṃ pramāthya saṃskṛtya vidhinā sādhayitvā pātryām arpayitvā śirasā pratigṛhya brāhmaṇam amṛgayat |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏက “သင့်သား ဘೃಹဒ္ဂರ್ಭဟု အမည်ရသူကို သတ်ရမည်။ သူ့အတွက် သင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ရေးကို စည်းကမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ပြီး အစားအစာလည်း ပြင်ဆင်ပါ။ ထို့နောက် ငါ စောင့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ မင်းသည် သားကို သတ်၍ သတ်မှတ်ထားသည့် အခမ်းအနားများကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ပြီး၊ ဟင်းလျာကို ပြင်ဆင်ကာ အဖုံးပါသော အိုးတွင် ထည့်၍ ဂုဏ်ပြုသဘောဖြင့် ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ထိုဗြာဟ္မဏကို လိုက်ရှာသွား၏။
वैशम्पायन उवाच