Shloka 47
इन्द्रद्युम्नोपाख्यानम्
Indradyumna Upākhyāna: On Kīrti, Smṛti, and Restoration
न वश्चित् कस्यचिच्छोता न कश्चित् कस्यचिद् गुरु: । तमोग्रस्तस्तदा लोको भविष्यति जनाधिप,राजन! उस समय कोई किसीका उपदेश नहीं सुनेगा और न कोई किसीका गुरु ही होगा। सारा जगत् अज्ञानमय अन्धकारसे आच्छादित हो जायगा
na vaścit kasyacic chrotā na kaścit kasyacid guruḥ | tamograstas tadā loko bhaviṣyati janādhipa rājan |
မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—«အို မင်းကြီး၊ လူတို့၏အရှင်—အချိန်นั้น၌ မည်သူမျှ မည်သူ၏အကြံဉာဏ်ကိုမျှ မနားထောင်ကြတော့ဘဲ၊ မည်သူမျှ မည်သူ၏ ဆရာမဖြစ်ကြတော့မည်။ လောကတစ်လောကလုံးသည် အဝိဇ္ဇာ၏ အမှောင်ထုကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရကာ လမ်းညွှန်မှုနှင့် စည်းကမ်းတရားတို့ မဖြစ်နိုင်အောင် ဖြစ်လာမည်။»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
When society loses the willingness to listen (śrotā) and the presence/authority of teachers (guru), collective life becomes ‘tamograsta’—engulfed by ignorance—so dharma cannot be transmitted or practiced effectively.
Mārkaṇḍeya addresses a king and foretells a future time of moral and intellectual decline: people will neither accept instruction nor function as guides, and the world will be covered by the darkness of delusion.