Shloka 76
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
अयमादिशरीरेण देवसूष्टेन मानव: । शुभानामशुभानां च कुरुते संचयं महत्,यह मनुष्य ईश्वरके रचे हुए पूर्वशरीरके द्वारा (अन्तःकरणमें) शुभ और अशुभ कर्मोंकी बहुत बड़ी राशि संचित कर लेता है। फिर आयु पूरी होनेपर वह इस जरा-जर्जर स्थूल शरीरका त्याग करके उसी क्षण किसी दूसरी योनि (शरीर)-में प्रकट होता है। एक शरीरको छोड़ने और दूसरेको ग्रहण करनेके बीचमें क्षणभरके लिये भी वह असंसारी नहीं होता
ayam ādiśarīreṇa devasṛṣṭena mānavaḥ | śubhānām aśubhānāṃ ca kurute saṃcayaṃ mahat |
မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ဘုရားသခင်က ဖန်ဆင်းထားသော မူလကိုယ်ခန္ဓာအားဖြင့် လူသည် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် အလုပ်ကံတို့ကို အလွန်ကြီးမားစွာ စုဆောင်းတင်ပို့တတ်၏။ ထို့ကြောင့် အတွင်းစိတ်ကိရိယာ (စိတ်နှင့် သဘောထား) သည် ပုဏ္ဏာနှင့် ပာပတို့ဖြင့် လေးလံလာကာ နောက်တစ်ဘဝ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ထိုကံ၏ အကျိုးဆက်တို့ကို ပုံဖော်စေသည်။
मार्कण्डेय उवाच