Shloka 4
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
ट्रुमै: पुष्पफलोपेतै: सर्वरत्नमयैर्वृतम् तथा पतनत्र्त्रिभिर्दिव्यैरुपेतं सुमनोहरै:,फल और फूलोंसे भरे हुए सर्वरत्नमय वृक्ष नगरको सब ओरसे घेरे हुए थे तथा वह नगर दिव्य एवं अत्यन्त मनोहर पक्षियोंसे युक्त था
drumaiḥ puṣpaphalopetaiḥ sarvaratnamayair vṛtam | tathā patattribhir divyair upetaṃ sumanoharaiḥ ||
အာర్జုနက ပြော၏—«ထိုမြို့ကို ပန်းနှင့် အသီးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသော သစ်ပင်များက အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံထား၏။ ထို့ပြင် ထိုမြို့တွင် ကောင်းကင်ဘုံဆန်၍ အလွန်လှပသော ငှက်တို့လည်း ရှိကြ၏»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse uses imagery of abundant fruit, flowers, and jewel-like trees with celestial birds to signal auspicious order and prosperity. In epic ethics, such harmony in the environment often reflects a well-established realm—suggesting that beauty and abundance are not merely decorative but indicators of a rightly sustained domain.
Arjuna is describing a marvelous city: it is ringed by trees heavy with flowers and fruits, appearing as if made of gems, and it is filled with delightful divine birds. The passage functions as a vivid scene-setting description of an extraordinary place encountered in the Vana Parva narrative.