Shloka 3
पपात महती चोल्का सनिर्घाता महाभया । निष्प्रभश्चाभवत् सूर्यश्छन्नरश्मिस्तमोवृत:,वज्रकी गड़गड़ाहटके साथ अत्यन्त भयदायक भारी उल्कापात होने लगा। सूर्य अन्धकारसे आवृत हो प्रभाशून्य हो गये। उनकी किरणें आच्छादित हो गयीं
papāta mahatī colkā sanirghātā mahābhayā | niṣprabhaś cābhavat sūryaś channarasmis tamovṛtaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်—မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ထုထည်ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် အနိမိတ်ဆိုးတစ်ရပ်အဖြစ် မီးလုံးကြီးတစ်လုံး ကျရောက်하였다။ ထို့နောက် နေမင်း၏ အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွား၍ အမှောင်က ဖုံးလွှမ်းကာ ရောင်ခြည်များလည်း ပိတ်ကွယ်သွားသည်—ဤသည်မှာ ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို ဝန်းရံထားသော သီလနှင့် ကောဇမစ် အစီအစဉ်၌ ပြင်းထန်သော အနှောင့်အယှက်တစ်ရပ် ရှိကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses ominous natural signs to suggest that adharma and impending calamity disturb not only society but symbolically the cosmos; it frames ethical crisis as having universal resonance.
The narrator Vaiśampāyana reports frightening portents: a massive meteor falls with a thunderous sound, and the sun becomes dim as darkness covers it and its rays are obscured.