Shloka 4
Kṛṣṇasya asāṃnidhya-kāraṇaṃ — Śālva–Soubha-vṛttāntaḥ
Why Kṛṣṇa was absent; the Śālva and Saubha account
तत्रस्थो5थ महीपालो योधयामास तां पुरीम् । अभिसारेण सर्वेण तत्र युद्धमवर्तत,उसीपर रहकर राजा शाल्व द्वारकापुरीके लोगोंसे युद्ध करता था। वहाँ भारी युद्ध छिड़ा हुआ था और उसमें सभी दिशाओंसे अस्त्र-शस्त्रोंके प्रहार हो रहे थे
tatra-stho 'tha mahīpālo yodhayāmāsa tāṁ purīm | abhisāreṇa sarveṇa tatra yuddham avartata |
ထိုနေရာ၌ တပ်စွဲနေသော မင်းသည် ထိုမြို့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လေ၏။ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သဖြင့် ထိုနေရာ၌ ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲကြီး ပေါက်ကွဲကာ လက်နက်နှင့် မြှားတံများသည် အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ထိုးကျလာကြ၏—စစ်၏ အကြမ်းဖက်မှုကျယ်ပြန့်သည့် ရုပ်ပုံနှင့် မဟိစ္ဆာက ဝိုင်းပတ်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသည့်အခါ မြို့တစ်မြို့အပေါ် ကျရောက်သော အန္တရာယ်ကို ဖော်ပြလေသည်။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how a ruler’s aggressive resolve can engulf an entire city in indiscriminate danger; it implicitly warns that war, once unleashed as a ‘full assault,’ spreads suffering in all directions and tests the boundaries of righteous conduct (dharma) in conflict.
A king, remaining in position, launches a comprehensive assault on a city, and a major battle erupts there, with attacks coming from every side—depicting an intense, all-directional clash typical of a siege or large-scale engagement.