Shloka 95
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
स्वागतं सर्वथैवेह तवाद्य मनुजर्षभ । इमान्यमृतकल्पानि मूलानि च फलानि च,मानवशिरोमणे! आज यहाँ सब प्रकारसे तुम्हारा स्वागत है। ये अमृतके समान मीठे फल-मूल खाकर यहींसे लौट जाओ, अन्यथा व्यर्थ ही तुम्हारे प्राण संकटमें पड़ जायाँगे। नरपुंगव! यदि मेरा कथन हितकर जान पड़े तो इसे अवश्य मानो
svāgataṁ sarvathaiveha tavādya manujarṣabha | imāny amṛtakalpāni mūlāni ca phalāni ca, mānavaśiromaṇe! ājya iha sarvaprakāreṇa tumhārā svāgata hai | ye amṛtake samāna mīṭhe phala-mūla khākara yahīṁse lauṭa jāo, anyathā vyartha hī tumhāre prāṇa saṅkaṭameṁ paṛa jāyāṁge | narapuṅgava! yadi merā kathana hitakara jān paṛe to ise avaśya māno
ဝိုင်သမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– «ယနေ့ ဤနေရာ၌ သင်ကို အစုံအလင် ကြိုဆိုပါ၏၊ လူတို့အထဲက အကောင်းဆုံး။ ဤတွင် အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အမြစ်နှင့် အသီးများ ရှိ၏၊ လူသားတို့၏ ရတနာ။ ထိုအရာတို့ကို စားပြီး ဤနေရာမှ ပြန်လှည့်လော့; မဟုတ်လျှင် အကျိုးမဲ့စွာ သင့်အသက် အန္တရာယ်ကျရောက်နိုင်သည်။ လူတို့အထဲက နွားထီးတော်—ငါ့စကားကို အကျိုးရှိသည်ဟု ထင်လျှင် မဖြစ်မနေ လက်ခံလော့»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Offer hospitality and give timely, welfare-oriented counsel: accept what sustains life (simple forest food) and avoid needless risk; heeding beneficial advice is presented as a mark of wisdom and dharma.
The narrator reports a speaker welcoming a heroic visitor, offering nectar-like roots and fruits, and urging him to turn back after eating, warning that proceeding further would place his life in unnecessary danger.