Shloka 46
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
रक्ताभ्यां नयनाभ्यां तु भयमुत्पादयन्निव । धूमं च ज्वलयॉल्लक्ष्म्या तत्र देशे व्यवर्धत,वे अपने लाल-लाल नेत्रोंसे मानो भय उत्पन्न कर रहे थे और अपनी अंगकान्तिसे धूम प्रकट करते हुए उस स्थानपर बढ़ने लगे
raktābhyāṃ nayanābhyāṃ tu bhayam utpādayann iva | dhūmaṃ ca jvalayāllakṣmyā tatra deśe vyavardhata ||
မျက်လုံးနီရဲနှစ်လုံးဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ထုတ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်ရောင်တောက်ပမှုက မီးလောင်သကဲ့သို့ ထွန်းညှိ၍ မီးခိုးပင် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်လျက်၊ ထိုနေရာ၌ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ပိုမိုကြီးမားထင်ရှားလာ၏။
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward signs—fiery radiance, smoke-like aura, and fearsome eyes—can function as portents that alert one to danger and moral seriousness in a situation; it encourages vigilance and discernment when ominous indications arise.
Lomaśa describes a figure whose reddened eyes appear terrifying; his blazing splendor seems to ‘ignite’ smoke, and he advances in that place, increasing in presence—creating an atmosphere of threat and foreboding.