Shloka 43
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
तस्यास्तद् वचन श्रुत्वा भगवानक्षर: प्रभु: | प्रोवाच वचन हद्ृष्ट: श्रव्याक्षरसमीरितम्,पृथ्वीका यह वचन सुनकर अविनाशी भगवान् नारायणने प्रसन्न होकर श्रवणमधुर अक्षरोंसे युक्त मीठी वाणीमें कहा
tasyāstad vacanaṁ śrutvā bhagavān akṣaraḥ prabhuḥ | provāca vacanaṁ hṛṣṭaḥ śravyākṣara-samīritam ||
မြေမိခင်၏ စကားကို ကြားသော် မဖျက်မပျက်သော အရှင်နာရာယဏ—အာဏာရှင်ဘုရား—သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လေ၏။ ထို့နောက် ကြားရနားဝင်သော အက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ချိုမြိန်သံတော်ဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ မိန့်တော်မူလေ၏။
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of attentive listening and measured, pleasing speech: when words are received with understanding, a noble or divine authority responds not harshly but with gracious, hearer-friendly language—modeling restraint, compassion, and dharmic communication.
Lomāśa narrates that after hearing a woman’s (her) statement, the imperishable Lord, pleased, replies. The emphasis is on the Lord’s delighted disposition and the sweetness and clarity of the words he utters in response.