Shloka 3
Aṣṭāvakra–Kahoda Upākhyāna: Śvetaketu’s Āśrama, Sarasvatī, and the Origin of Aṣṭāvakra
राजोवाच संत्रस्तरूपस्त्राणार्थी त्वत्तो भीतो महाद्विज । मत्सकाशमनुप्राप्त: प्राणगृध्नुर॒यं द्विज:
rājovāca saṁtrastarūpas trāṇārthī tvatto bhīto mahādvija | matsakāśam anuprāptaḥ prāṇagṛdhnuḥ ayaṁ dvijaḥ ||
မင်းကြီးက ပြောသည်– «အို မဟာဒွိဇ၊ ဤခိုကလေးသည် သင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်ကာ ကာကွယ်မှုအတွက် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာသည်။ အသက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထား၍ ခိုလှုံရာကို ရှာကာ ငါ့အနားသို့ လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကယ်တင်ပေးရန် တောင်းဆိုနေသည်။ ကြောက်မက်မှုကင်းစေမည့် ခိုလှုံသူကို ငါ မအပ်နှံခြင်းသည် ကာကွယ်သူ၏ အမြင့်ဆုံး ဓမ္မ ဖြစ်သည်။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤအရာကို မမြင်သနည်း။»
श्येन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s highest duty is to protect one who has sought refuge (abhaya). Even when pressured by a stronger claimant, abandoning a frightened suppliant violates rāja-dharma and the ethic of sheltering the vulnerable.
In the hawk-and-dove episode, the dove flees to the king for protection. The hawk demands its prey, but the king argues that refusing to surrender a creature seeking fearlessness is the supreme duty of a protector, challenging the hawk’s claim.