Shloka 18
Cyavana’s Tapas, Sukanyā’s Curiosity, and Śaryāti’s Appeasement (च्यवन-सुकन्या-उपाख्यान आरम्भ)
सर्वोपायैर्यथाकामं भवांस्तदधिगच्छतु । ततः स पृथिवीपाल: साम्ना चोग्रेण च स्वयम्,“आप अपनी रुचिके अनुसार सभी उपायोंद्वारा इसका पता लगावें।” तब राजा शर्यातिने साम और उग्रनीतिके द्वारा सभी सुहृदोंसे पूछा; परंतु वे भी इसका पता न लगा सके। तदनन्तर सुकन्याने सारी सेनाको मलावरोधके कारण दुःखसे पीड़ित और पिताको भी चिन्तित देख इस प्रकार कहा--“तात! मैंने इस वनमें घूमते समय एक बाँबीके भीतर कोई चमकीली वस्तु देखी, जो जुगनूके समान जान पड़ती थी। उसके निकट जाकर मैंने उसे काँटेसे बींध दिया।” यह सुनकर शर्याति तुरंत ही बाँबीके पास गये। वहाँ उन्होंने तपस्यामें बढ़े-चढ़े वयोवृद्ध महात्मा च्यवनको देखा और हाथ जोड़कर अपने सैनिकोंका कष्ट निवारण करनेके लिये याचना की--
sarvopāyair yathākāmaṃ bhavāṃs tad adhigacchatu | tataḥ sa pṛthivīpālaḥ sāmnā cogreṇa ca svayam ||
“မင်းကြီးသည် မိမိနှစ်သက်သလို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဤအကြောင်းကို ရှာဖွေသိရှိပါစေ။” ထို့နောက် မြေကြီးကို ကာကွယ်သော မင်းသည် ကိုယ်တိုင်ပင် သဘောတူညီစေသော နည်းလမ်းနှင့် တင်းကျပ်သော နည်းလမ်းတို့ဖြင့် စုံစမ်းမေးမြန်းလေ၏။ သို့သော် အကြောင်းရင်းကို မသိနိုင်သေးဘဲ နောက်ဆုံးတွင် တပသီ ချျဝနနှင့် တွေ့ဆုံရာမှ အမှုအခင်း၏ အစအဆုံး ပေါ်လွင်လာကာ မသိမသာ ပြုမိသော အပြစ်တစ်ခုကပင် လူအများကို ဒုက္ခရောက်စေနိုင်ကြောင်းနှင့် တာဝန်ယူမှုသည် အချိန်မီ ပြန်လည်ပြုပြင်ရမည်ကို ဖော်ပြလေ၏။
लोगश उवाच