Shloka 11
Sagara’s Aśvamedha Horse Lost; The Sixty-Thousand Sons Begin the Subterranean Search
Kapila Introduced
ते हेमनिष्काभरणा: कुण्डलाड्भदधारिण: । निहता बह्नशोभन्त पुष्पिता इव किंशुका:,सोनेकी मोहरोंकी मालाओंसे भूषित तथा कुण्डल एवं बाजूबंदधारी दैत्य वहाँ मारे जाकर खिले हुए पलाशके वृक्षोंकी भाँति अधिक शोभा पा रहे थे
te hemaniṣkābharaṇāḥ kuṇḍalāṅgadadhāriṇaḥ | nihatā bahuśo bhānti puṣpitā iva kiṃśukāḥ ||
ထိုဒေဝ်တများသည် ရွှေလည်ဆွဲနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကာ နားကပ်နှင့် လက်မောင်းကွင်းများကို ဝတ်ဆင်လျက် ထိုနေရာ၌ သေဆုံးလဲကျနေကြ၏။ သို့ရာတွင် လဲကျသေဆုံးနေသော်လည်း ပန်းပွင့်ပြည့်ဝသော ကိံśုက သစ်ပင်များကဲ့သို့ ထင်ရှားလှပစွာ မြင်ရ၏။
लोगश उवाच
Educational Q&A
External magnificence—gold ornaments, earrings, armlets—cannot avert death; in war, splendor ends as a mere appearance over lifeless bodies. The verse invites reflection on impermanence and the futility of pride rooted in display.
A battlefield scene is described: many demons, richly ornamented, have been killed. Their fallen bodies, still decorated, are compared to kiṃśuka (palāśa) trees in bloom, emphasizing a vivid but unsettling beauty amid destruction.