Shloka 39
उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
स्मयमानस्तु राजानं भीष्मद्रोणौ च माधव: । अभ्यभाषत धर्मात्मा राज्ञश्नान्यान् यथावय:
smayamānas tu rājānaṁ bhīṣmadroṇau ca mādhavaḥ | abhyabhāṣata dharmātmā rājñaś cānyān yathāvayaḥ ||
အပြုံးဖြင့် မာဓဝ (သီရိကృష్ణ) သည် ဓမ္မကို ရည်ရွယ်သောသူအဖြစ် မင်းကြီး ဓृतရာष္ဋ္ရ ကိုလည်းကောင်း၊ ဘီရှ္မနှင့် ဒ್ರೋဏ ကိုလည်းကောင်း မိန့်ကြားစကားဆို၏။ ထို့ပြင် တစ်ဦးချင်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အရွယ်အစားအလိုက် အခြားမင်းများနှင့်လည်း စကားပြောဆိုခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် တင်းမာသော နိုင်ငံရေးအခိုက်အတန့်တွင် သံတမန်ရေးရာ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဓမ္မတရားအပေါ် ထိန်းသိမ်းမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid looming conflict, dharma expresses itself through self-control, respectful speech, and addressing people according to propriety (age, rank, and role). Kṛṣṇa’s smile and measured conversation model ethical diplomacy rather than agitation or insult.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, maintaining a calm and courteous demeanor, speaks with King Dhṛtarāṣṭra and the senior elders Bhīṣma and Droṇa, and then engages other kings in a manner suited to their status—setting the tone for formal counsel in the Kuru court during the Udyoga Parva.