Shloka 25
उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
पुरं कुरूणां संवृत्तं द्रष्टकामं जनार्दनम् । सबालवृद्धं सस्त्रीकं रथ्यागतमरिंदम
puraṃ kurūṇāṃ saṃvṛttaṃ draṣṭukāmaṃ janārdanam | sabālavṛddhaṃ sastrīkaṃ rathyāgatam ariṃdama śatrudamana janamejaya ||
ဝိုင်သမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– ရန်သူနှိမ်နင်းသူ ဂျနမေဇယ မင်းကြီးရေ၊ ဂျနာရဒန (သရီကൃഷ്ണ) ရောက်လာသည့်အခါ ကုရုတို့၏ မြို့တစ်မြို့လုံးသည် သူ့ကို မြင်တွေ့လိုသော ဆန္ဒဖြင့် လမ်းမများပေါ်သို့ ထွက်လာကြ၏။ ကလေးများ၊ အိုမင်းသူများနှင့် မိန်းမများပါ အားလုံးတစ်စုတစ်စည်းတည်း စုဝေးလာကြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the cultural-ethical value of darśana—seeking the sight of a revered, dharmic figure—as a communal act that unites all social groups (children, elders, women). It suggests that reverence for virtue and divine presence can momentarily transcend political divisions, even in a charged time.
As Kṛṣṇa (Janārdana) comes to the Kuru capital during the Udyoga Parva’s diplomatic and war-preparatory events, the entire city comes out into the streets to see him, indicating his extraordinary stature and the public’s eager anticipation.