Shloka 10
कृष्णेन विदुरं प्रति आगमन-हेतु-निवेदनम् / Krishna explains the purpose of his coming to Vidura
“मधुसूदन! मूर्ख एवं बुद्धिहीन दुर्योधन राजाओंकी सेना एकत्र करके अपने-आपको कृतकृत्य मानता है ।। एक: कर्ण: पराज्जेतुं समर्थ इति निश्चितम् । धार्रराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेः स शमं नोपयास्यति,“दुर्बुद्धि दुर्योधनको तो इस बातका भी दृढ़ विश्वास है कि अकेला कर्ण ही शत्रुओंको जीतनेमें समर्थ है; इसलिये वह कदापि संधि नहीं करेगा
vaiśampāyana uvāca | madhusūdana! mūrkha evaṁ buddhihīno duryodhana rājñāṁ senām ekatrīkṛtya svayam ātmānaṁ kṛtakṛtyaṁ manyate | ekaḥ karṇaḥ parājjetuṁ samartha iti niścitam | dhārtarāṣṭrasya durbuddheḥ sa śamaṁ nopayāsyati |
ဝৈသမ္ပာယနက ပြောသည်— «အို မဓုသූဒန၊ မိုက်မဲ၍ ဉာဏ်မရှိသော ဒုရျောဓနသည် မင်းတို့၏ စစ်တပ်များကို စုစည်းပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို အောင်မြင်ပြီးပြီဟု ထင်မြင်၏။ ကර්ဏတစ်ယောက်တည်းက ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူရန် လုံလောက်သည်ဟု အတည်ပြုယုံကြည်ထားသဖြင့်၊ အကြံမကောင်းသော ဓృతရာෂ္ဋရ၏ သားသည် ငြိမ်းချမ်းရေးသို့ မလာနိုင်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Overconfidence and reliance on a single champion, when joined with poor counsel, blinds a ruler to dharmic restraint and makes reconciliation impossible; ethical governance requires discernment and openness to peace.
As war preparations intensify, Vaiśampāyana describes Duryodhana’s mindset: after assembling allied armies he believes victory is assured, trusts that Karṇa alone can defeat the opponents, and therefore rejects any prospect of a peace settlement.