Shloka 25
विदुरस्य कृष्णं प्रति शमोपदेशः
Vidura’s Counsel to Krishna on the Limits of Peace
सम्प्रीतिभोज्यान्यन्नानि आपद्धोज्यानि वा पुनः । न च सम्प्रीयसे राजन् न चैवापद्गता वयम्
samprītibhojyāny annāni āpaddhojyāni vā punaḥ | na ca samprīyase rājan na caivāpadgatā vayam ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက မိန့်ကြားသည်– «သူတစ်ပါးအိမ်၌ စားသောက်သော အစာသည် မေတ္တာသဘောကြောင့် စားသောက်ခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အကျပ်အတည်းကြောင့် မဖြစ်မနေ စားသောက်ခြင်းဖြစ်စေ ဖြစ်တတ်သည်။ သို့သော် အို မဟာရာဇာ၊ သင်သည် ငါတို့အပေါ် မေတ္တာမရှိ၊ ငါတို့လည်း အကျပ်အတည်းတစ်စုံတစ်ရာ၌ မကျရောက်သေး»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Accepting another’s food implies a moral relationship: it is proper when grounded in mutual goodwill, or when necessity compels. Without affection and without need, accepting such hospitality can be ethically inappropriate and socially dishonorable.
In the tense pre-war setting of the Udyoga Parva, the speaker frames a refusal (or critique) of accepting food/hospitality from a king who lacks goodwill toward them, emphasizing that they are not desperate and therefore will not accept provisions under strained relations.