Shloka 50
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
] ॥। फि ॥// ।॑ !!/ | / |
tvaṣṭāneha—“śakraṃ jahī” iti cāpy ukto vṛtro jagāma tridivaṃ tataḥ | tato yuddhaṃ samabhavad vṛtra-vāsavayoḥ mahat ||
ရှာလျာက ပြောသည်—ထို့နောက် တွဝෂ္ဋೃ (Tvaṣṭṛ) က «ရှကရ (အိန္ဒြ) ကို သတ်လော့» ဟု အမိန့်ပေး၏။ ထိုသို့ တိုက်တွန်းခံရသဖြင့် ဝෘထ္ရာသည် သုဝဏ္ဏဘုံ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ တက်သွား၏။ ထို့နောက် ဝෘထ္ရာနှင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) တို့အကြား မဟာစစ်ပွဲကြီး ပေါက်ကွဲလေ၏။
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a forceful directive—especially one rooted in anger or revenge—can set in motion large-scale violence. It implicitly cautions that speech and intention (saṅkalpa) are ethically potent: when authority legitimizes hostility, conflict rapidly becomes inevitable and destructive.
Śalya recounts the mythic episode where Tvaṣṭṛ tells Vṛtra to kill Indra (Śakra). Vṛtra then goes to heaven, and a great battle erupts between Vṛtra and Indra (Vāsava).