Shloka 13
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
गीर्भिमिड्रलयुक्ताभित्रद्वयिणानां महात्मनाम् | अर्चितिरचनाहैं श्व स्तुवद्धिरभिनन्दिता:
gīrbhir indrālayuktābhir dvayīṇāṁ mahātmanām | arcitiracanāhaiḥ śva stuvaddhir abhinanditāḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ဆိုသည်—ထိုမဟာသတ္တဝါကြီးတို့သည် မြင့်မြတ်၍ မင်္ဂလာရှိသော စကားလုံးများဖြင့် စီစဉ်ကောင်းမွန်သည့် ချီးမွမ်းသံများကြောင့် ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထို့ကြောင့် စုဝေးနေသော ချီးမွမ်းသူတို့သည် သဘောတူညီမှုနှင့် ရိုသေမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသကြ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် သင့်လျော်၍ မှန်ကန်သော စကားဖြင့် သီလနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂုဏ်ပြုရမည့် ယဉ်ကျေးမှုကျင့်ဝတ်ကို ထင်ရှားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic social ethic: noble persons are to be received with fitting, well-composed, truthful praise. Speech is treated as a moral act—honoring merit through appropriate words sustains social order and respect for virtue.
The narrator describes a formal moment of reception: eminent figures (referred to as ‘the two great-souled ones’) are being welcomed and honored by people offering elevated eulogies, indicating public approval and reverence.