Shloka 2
कुन्ती-विलापः तथा गोविन्द-आश्वासनम्
Kuntī’s Lament and Govinda’s Consolation
त॑ प्रयान््तं महाबाहुमनुज्ञाप्प महाबलम् | पर्यवर्तन्त ते सर्वे वृकस्थलनिवासिन:
taṁ prayāntaṁ mahābāhum anujñāpya mahābalam | paryavartanta te sarve vṛkasthalanivāsinaḥ ||
ထိုမဟာဗလရှိ၍ လက်တံကြီးသော သူရဲကောင်း ထွက်ခွာသွားရန် ခွင့်ပြုပြီးနောက်၊ ဗೃကသ္ထလ၌ နေထိုင်သူ အားလုံးသည် ပြန်လှည့်သွားကြ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် ထွက်ခွာရာတွင် လိုက်နာသင့်သည့် အကျင့်တရားကို ထင်ရှားစေသည်—ခေါင်းဆောင်ကို သင့်တော်သည့် ခွင့်ပြုမှုဖြင့် ဂုဏ်ပြုကာ၊ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ ပြန်လှည့်သွားခြင်း၊ မကပ်မလှမ်း၍ အရှုပ်အရှင်း မဖြစ်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic decorum in transitions: one should formally grant or seek leave, honor the departing person, and then return without causing disturbance—an ethic of respect, restraint, and orderly conduct.
A powerful, heroic figure departs. After giving him permission/seeing him off, all the residents of Vṛkasthala turn back, indicating the conclusion of a send-off and the restoration of normal order.