Shloka 1
अध्याय ८७: कृष्णस्य हस्तिनापुरप्रवेशः
Krishna’s Entry into Hastināpura and Court Reception
ऑपन-आ का बछ। आर: 2 अष्टाशीतितमो<् ध्याय: दुर्योधनका श्रीकृष्णके विषयमें अपने विचार कहना एवं उसकी कुमन्त्रणासे कुपित हो भीष्मजीका सभासे उठ जाना दुर्योधन उवाच यदाह विदुर: कृष्णे सर्व तत् सत्यमच्युते । अनुरक्तो हासंहार्य: पार्थान् प्रति जनार्दन:,दुर्योधन बोला--पिताजी! अपनी मर्यादासे कभी च्युत न होनेवाले श्रीकृष्णके सम्बन्धमें विदुरजी जो कुछ कहते हैं, वह सब कुछ ठीक है। जनार्दन श्रीकृष्णका कुन्तीके पुत्रोंके प्रति अटूट अनुराग है; अतः उन्हें उनकी ओरसे फोड़ा नहीं जा सकता
duryodhana uvāca | yad āha viduraḥ kṛṣṇe sarva tat satyam acyute | anurakto hy asaṃhāryaḥ pārthān prati janārdanaḥ ||
ဒုရ္ယောဓနက ပြောသည်– «အဖေတော်၊ ကൃഷ്ണအကြောင်း ဝိဒုရပြောသမျှသည် အကုန်မှန်ပါသည်။ အကျူတ—အကျင့်သိက္ခာမှ မလွဲချော်သူ—အကြောင်းပင်။ ဇနာရ္ဒန ကృష్ణ၏ ပೃഥာ၏ သားများအပေါ် ချစ်ခင်မှုသည် မပြတ်မလျော့ တည်ကြည်လှသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို သူတို့ဘက်မှ ခွဲထုတ်၍ မရနိုင်ပါ။»
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Even an adversary may recognize truth: Kṛṣṇa’s conduct is grounded in steadfastness (Acyuta) and unwavering loyalty to those aligned with dharma (the Pāṇḍavas). Ethical constancy becomes a decisive factor in political outcomes.
In the Kuru court context of the war’s approach, Duryodhana acknowledges that Vidura’s assessment of Kṛṣṇa is accurate: Kṛṣṇa cannot be won over from the Pāṇḍavas because his attachment and commitment to them is firm.