Shloka 11
यत्र यत्र च वार्ष्णेयो वर्तते पथि भारत । तत्र तत्र सुखो वायु: सर्व चासीत् प्रदक्षिणम्,भारत! वृष्णिनन्दन श्रीकृष्ण मार्गमें जहाँ-जहाँ रहते थे, वहाँ-वहाँ सुखदायिनी वायु चलती थी और सभी शुभ शकुन उनके दाहिने भागमें प्रकट होते थे
yatra yatra ca vārṣṇeyo vartate pathi bhārata | tatra tatra sukho vāyuḥ sarvaṃ cāsīt pradakṣiṇam ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြောသည်– အို ဘာရတ၊ ဝါရှ္ဏေးယ (သီရိကృష్ణ)၊ ဝೃṣṇိတို့၏ အားရစရာဖြစ်သူသည် လမ်းခရီး၌ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသော်လည်း ထိုနေရာတိုင်းတွင် သာယာနူးညံ့သော လေပြေ လှုပ်ရှားလေသည်။ ထို့ပြင် နေရာတိုင်း၌ မင်္ဂလာနိမိတ်များသည် သူ၏ ညာဘက်၌ ပေါ်ထွက်လာကာ—သူ၏ ခရီးနှင့် ရည်ရွယ်ချက်သည် ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီ၍ ကောင်းမြတ်သော အင်အားများ၏ ထောက်ခံမှု ရှိကြောင်း ပြသ하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional Mahābhārata idea that alignment with dharma manifests as auspicious signs: nature itself (a pleasant breeze) and omens (right-side, pradakṣiṇa) indicate moral and providential support for Kṛṣṇa’s mission.
As Kṛṣṇa travels on the road during the Udyoga Parva’s pre-war negotiations, the narrator notes that wherever he goes, favorable winds and rightward auspicious omens appear—foreshadowing the significance and righteousness associated with his role in the unfolding events.