Shloka 6
अध्याय ७५ — दैव-पुरुषकार-समन्वयः
Reconciling Contingency and Human Effort
सर्वथानार्यकर्मतत् प्रशंसा स्वयमात्मन:
sarvathānāryakarma tat praśaṃsā svayam ātmanaḥ
ဘီမစೇနသည် ထိုအပြုအမူကို အလုံးစုံ မအရိယာသဘော၊ မဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကျင့်ဟု ရှုတ်ချပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချီးမွမ်းခြင်းသည်ပင် မတန်မရာသော အပြုအမူ၏ လက္ခဏာဟု ထပ်မံဆိုသည်။ ဥဒ္ယောဂပရဝ၏ ဓမ္မဘောင်အတွင်း—သံတမန်ရေး၊ သစ္စာကတိ၊ ညှိနှိုင်းမှုတို့က စရိုက်ကို စမ်းသပ်ရာ—သူသည် အော်ဟစ်ဝါကြွားခြင်းကို အဓမ္မ၏ လက္ခဏာ၊ မြင့်မြတ်သော ထိန်းသိမ်းမှုကို ချိုးဖောက်ခြင်းဟု မြင်သည်။
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
Self-praise and boasting are portrayed as signs of ignoble character; noble conduct is marked by restraint, letting deeds speak rather than proclaiming one’s own greatness.
In the tense pre-war deliberations of the Udyoga Parva, Bhīma responds sharply to words or behavior he deems dishonorable, labeling it wholly ignoble and censuring the act of praising oneself.