Shloka 29
Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
कुरुनन्दन! तुम्हारे लिये मैंने श्रीकृष्णको बाध्य करके कहा था कि हमारे साथ दोनों पक्षोंका समानरूपसे सम्बन्ध है। राजन! मैंने वह बात बार-बार दुहरायी, परंतु श्रीकृष्णको जँची नहीं और मैं श्रीकृष्ण-को छोड़कर एक क्षण भी अन्यत्र कहीं ठहर नहीं सकता ।। नाहं सहाय: पार्थस्य नापि दुर्योधनस्य वै | इति मे निश्चिता बुद्धिर्वासुदेवमवेक्ष्य ह,अतः मैं श्रीकृष्णकी ओर देखकर मन-ही-मन इस निश्चयपर पहुँचा हूँ कि मैं न तो अर्जुनकी सहायता करूँगा और न दुर्योधनकी ही
kuru-nandana! tubhāre liye mayā śrīkṛṣṇaṃ bādhya kṛtvā uktaṃ yat asmābhiḥ saha ubhayoḥ pakṣayoḥ samāna-rūpeṇa sambandhaḥ asti. rājan! mayā sā bāt punaḥ punaḥ uktā, kintu śrīkṛṣṇasya na rocate, ahaṃ ca śrīkṛṣṇaṃ vihāya kṣaṇam api anyatra kvacid sthātuṃ na śaknomi. na ahaṃ sahāyaḥ pārthasya, na api duryodhanasya vai; iti me niścitā buddhiḥ vāsudevam avekṣya ha.
ကူရုတို့၏ ဝမ်းမြောက်စရာသူရေ! သင့်အတွက် အကျွန်ုပ်သည် သရီကృష్ణကိုပင် ဖိအားပေး၍ ‘နှစ်ဖက်စလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တူညီစွာ ဆက်နွယ်ကြသည်’ ဟု ဆိုခဲ့၏။ အရှင်မင်းမြတ်! ထိုစကားကို အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ဆိုခဲ့သော်လည်း သရီကృష్ణ၏ စိတ်မကျေနပ်ခဲ့၊ ထို့ပြင် အကျွန်ုပ်သည် သရီကృష్ణကို ခွဲ၍ တစ်ခဏမျှပင် အခြားနေရာ၌ မနေနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဝာစုဒေဝကို မျက်နှာမူကာ အတွင်းစိတ်၌ ဤသဘောတည်ကြည်စွာ ချမှတ်လိုက်သည်—အကျွန်ုပ်သည် ပါර්ထ (အర్జုန) ကိုလည်း မကူညီ၊ ဒုရ്യோதနကိုလည်း မကူညီ။
बलदेव उवाच