तस्मान्न भवता चिन्ता कार्यषा स्यात् कथंचन । दैवेष्वपेक्षका होते शश्वद् भावेषु भारत,“अतः: भरतनन्दन! आप किसी प्रकार भी ऐसी चिन्ता न करें, क्योंकि देवता सदा दिव्यईभाव--शम आदिकी ही अपेक्षा रखते हैं, काम, क्रोध आदि आसुरभावोंकी नहीं
tasmān na bhavatā cintā kāryā syāt kathaṃcana | daiveṣv apekṣakā hote śaśvad bhāveṣu bhārata ||
ထို့ကြောင့် အို ဘာရတသားရေ၊ မည်သို့မျှ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မပြုပါနှင့်။ ဒေဝတော်တို့သည် အမြဲတမ်း ဒေဝသဘော—တည်ငြိမ်မှုနှင့် ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုကဲ့သို့သော—ကိုသာ မျှော်လင့်ကြပြီး ကာမ၊ က্ৰောဓကဲ့သို့ အာသူရသဘော မဟုတ်ကြ။
वैशम्पायन उवाच
Do not be ruled by anxiety; cultivate daivī-bhāvas (divine dispositions like calmness and restraint), since the gods favor such inner qualities rather than impulses like desire and anger.
Vaiśaṃpāyana addresses a Bharata-descendant and offers reassurance, redirecting the listener from worry toward maintaining divine-minded virtues that align with dharma.