Shloka 27
उद्योगपर्व — अध्याय ५४: दुर्योधनस्य धृतराष्ट्रं प्रति बलप्रशंसन-युक्तः आश्वासनवादः
Duryodhana’s Reassurance and Force-Praise to Dhritarashtra
उन्मत्तमिव चापि त्वां प्रहसन्तीह दुःखितम् | विलपन्तं बहुविधं भीत॑ परविकत्थने
unmattam iva cāpi tvāṁ prahasantiha duḥkhitam | vilapantaṁ bahuvidhaṁ bhītaṁ paravikatthane ||
ဒုရျောဓနက ပြောသည်– «ဒီမှာ သူတို့က မင်းကို ရူးသလိုပဲ ရယ်မောလှောင်ပြောင်နေကြတယ်။ ရန်သူကို အလွန်အကျွံ ချီးမွမ်းသံ၊ အလွတ်အပေါ် အော်ဟစ်အာဏာပြသံတွေကို နားထောင်ပြီး မင်းက စိတ်ပူပန်၊ ကြောက်ရွံ့ကာ အမျိုးမျိုး ငိုကြွေးနေသလို မြင်ရလို့ပဲ။ မင်းရဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျက်ကွက်သွားတာက ဒီမင်းကြီးတွေရှေ့မှာ ပြပွဲတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ»။
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a courtly-ethical warning: public loss of courage and indulging in talk that magnifies the enemy invites ridicule and weakens one’s standing. In a political crisis, composure and discernment in speech are treated as essential virtues.
In the Kuru assembly during the Udyoga Parva negotiations, Duryodhana rebukes a distressed interlocutor, saying that the gathered kings are laughing because the person appears panic-stricken and is lamenting after hearing boastful accounts about the enemy.