Shloka 3
के स्विदेनं वारयन्ति युद्धाच्छाम्येति वा पुन: । निकृत्या कोपितं मन्दैर्धर्मज्ञ धर्मचारिणम्,युधिष्ठिर धर्मके ज्ञाता हैं और धर्मके आचरणमें सदा तत्पर रहते हैं। मेरे मन्दबुद्धि पुत्रोंने अपने कपट॒पूर्ण बर्तावसे उन्हें कुपित कर दिया है। वहाँ कौन-कौन ऐसे हैं, जो उन्हें बारंबार शान्त रहनेकी सलाह देकर युद्धसे रोकते हैं?
dhṛtarāṣṭra uvāca |
ke svid enaṁ vārayanti yuddhāc chāmyeti vā punaḥ |
nikṛtyā kopitaṁ mandair dharmajñaṁ dharmacāriṇam ||
ဓြတရာဋ္ဌရ မင်းကြီးက ပြောသည်– «စစ်ပွဲမှ တားဆီးကာ ‘ငြိမ်သက်လော့’ ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်တွန်းနေသူတို့သည် မည်သူနည်း။ ဓမ္မကို သိမြင်၍ ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးသော ထိုသူကို ငါ့၏ မိုက်မဲသော သားတို့က လှည့်စားသော အပြုအမူဖြင့် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ အဲဒီမှာ မည်သူတို့က သူ့အား ထပ်ခါတလဲလဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေရန် အကြံပေးကာ တိုက်ပွဲမှ ရှောင်ကြဉ်စေသနည်း?»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts dharma (right conduct and self-restraint) with nikṛti (deceit). It highlights that even a righteous person can be driven toward conflict when repeatedly wronged, and it underscores the ethical importance of wise counsel that restrains escalation.
Dhṛtarāṣṭra, aware that his sons’ deceit has angered Yudhiṣṭhira, anxiously asks who among the people around him is trying to calm him and prevent him from going to war.