Shloka 9
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
य: प्रावृणोत्यवितथेन वर्णा- नृतं कुर्वन्नमृतं सम्प्रयच्छन् । त॑ मन्येत पितरं मातरं च तस्मै न द्रहोत् कृतमस्य जानन्,जो परमार्थतत्त्वके उपदेशसे सत्यको प्रकट करके अमरत्व प्रदान करते हुए ब्राह्मणादि वर्णोकी रक्षा करते हैं, उन आचार्यको पिता-माता ही समझना चाहिये तथा उनके किये हुए उपकारका स्मरण करके कभी उनसे द्रोह नहीं करना चाहिये
yaḥ prāvṛṇoty avitathena varṇān ṛtaṁ kurvann amṛtaṁ samprayacchan | taṁ manyeta pitaraṁ mātaraṁ ca tasmai na drohāt kṛtam asya jānan ||
သနတ္စုဇာတက သင်ကြားသည်မှာ—လှည့်စားမှုမရှိဘဲ ဝဏ္ဏ (varṇa) များကို အမှန်တကယ်ကာကွယ်၍ သစ္စာကို ထိန်းသိမ်းကာ အမရတရားသို့ သွားရာလမ်းကို ပေးအပ်နိုင်သော ဆရာကို အဖနှင့် အမိ နှစ်ပါးကဲ့သို့ သဘောထားရမည်။ ထိုကဲ့သို့သော လမ်းညွှန်၏ ကျေးဇူးကို မှတ်မိလျက် သူ့အပေါ် သစ္စာဖောက်ခြင်း မပြုရ။
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A truthful teacher who protects society and imparts liberating knowledge deserves the reverence due to one’s parents; gratitude requires that one never betray or harm such a benefactor.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (to Dhṛtarāṣṭra) on dharma and higher truth, emphasizing the ethical duty of honoring and not betraying the ācārya who guides one toward immortality.