Shloka 33
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
अ्हते याचमानाय प्रदेयं तच्छुभं भवेत् । अप्रमादी भवेदेतै: स चाप्यष्टगुणो भवेत्
ahate yācamānāya pradeyaṃ tacchubhaṃ bhavet | apramādī bhaved etaiḥ sa cāpy aṣṭaguṇo bhavet ||
အန္တရာယ်မဖြစ်စေဘဲ တောင်းဆိုလာသူအား ပေးကမ်းသင့်သည်—ထိုသည် မင်္ဂလာဖြစ်စေသည်။ ထိုကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ စည်းကမ်းသဘောတရားများကို ပြုစုပျိုးထောင်လျှင် လူသည် မပေါ့ဆသော သတိရှိသူ (အပရမာဒ) ဖြစ်လာသည်။ ထိုသတိရှိခြင်းကိုလည်း အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Give to a worthy, non-harmful petitioner; such giving is auspicious and cultivates apramāda—moral vigilance—which is praised as an eightfold virtue.
Sanatsujāta continues his ethical instruction, linking the practice of giving (as part of renunciatory virtues) to the cultivation of apramāda, a key inner discipline that supports righteous living.