Shloka 13
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
तपोमूलमिदं सर्व यन्मां पृच्छसि क्षत्रिय । तपसा वेददविद्वांस: परं त्वमृतमाप्तुयु:
tapo-mūlam idaṁ sarvaṁ yan māṁ pṛcchasi kṣatriya | tapasā veda-vidvāṁsaḥ paraṁ tv amṛtam āptuyuḥ ||
သနတ်စုဇာတက မိန့်တော်မူသည်– «အို က္ଷတ္တရိယ၊ သင် မေးမြန်းသော အရာ၏ အမြစ်မှာ တပဿာပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် ဤအရာအားလုံး၏ အခြေခံမှာ တပဿာဖြစ်၏။ ထိုသို့သော တပဿာဖြင့် ဝေဒကို သိမြင်သော ပညာရှိအရှင်များသည် ‘မသေမပျက်’ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေ၊ အထွတ်အထိပ် မောက္ခကို ရောက်ကြ၏»။
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Sanatsujāta teaches that tapas—disciplined self-restraint and spiritual effort—is the foundational means for the highest good; through such tapas, true Veda-knowers attain the supreme deathless state (amṛta), i.e., liberation.
In the Sanatsujātīya dialogue within Udyoga Parva, Sanatsujāta responds to the king’s inquiry about the highest truth and the way beyond death, emphasizing tapas as the root-principle leading to mokṣa.