Shloka 95
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
नैनान् स्मरति कृत्येषु याचितश्नाभ्यसूयति । एतान् दोषान् नर: प्राज्ञो बुध्येद् बुद्ध्वा विसर्जयेत्,विनाशके मुखमें पड़नेवाले मनुष्यके आठ पूर्वचिह्न हैं--प्रथम तो वह ब्राह्मणोंसे द्वेष करता है, फिर उनके विरोधका पात्र बनता है, ब्राह्मणोंका धन हड़प लेता है, उनको मारना चाहता है, ब्राह्मणोंकी निन्दामें आनन्द मानता है, उनकी प्रशंसा सुनना नहीं चाहता, यज्ञ- यागादिमें उनका स्मरण नहीं करता तथा कुछ माँगनेपर उनमें दोष निकालने लगता है। इन सब दोषोंको बुद्धिमान् मनुष्य समझे और समझकर त्याग दे
nainān smarati kṛtyeṣu yācitaś cābhyasūyati | etān doṣān naraḥ prājño budhyed buddhvā visarjayet ||
ဝိဒူရက ဆိုသည်—ပျက်စီးခြင်းလမ်းပေါ်ရှိသူတွင် ဤအပြစ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တာဝန်ကိစ္စများတွင် သင့်တော်သူ၊ သီလရှိသူတို့ကို မမှတ်မိမလေးစား မတိုင်ပင်ဘဲ နေတတ်ပြီး၊ တောင်းဆိုခံရသော်လည်း သံသယနှင့် အပြစ်ရှာသည့် စိတ်ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်တတ်သည်။ ပညာရှိသည် ဤချို့ယွင်းချက်များကို သိမြင်ရမည်၊ သိမြင်ပြီးလျှင် စွန့်ပစ်ရမည်။ ဓမ္မအရ ဝိဒူရက သတိပေးသည်မှာ သီလရှိသူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် အပြစ်ရှာတတ်သော စိတ်ကူးစိတ်သန်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်စီးမှုနှင့် လူမှုရေးအရ ကိုယ်တိုင်ပျက်စီးမှု၏ အစောပိုင်းလက္ခဏာများ ဖြစ်သည်။
विदुर उवाच