Shloka 116
Udyoga-parva Adhyāya 3 — Sātyaki on Inner Disposition, Legitimacy, and Coercive Readiness
न व्यवस्यन्ति पाण्डूनां प्रदातुं पैतृक वसु । वे भीष्म, द्रोण और विदुरके बहुत अनुनय-विनय करनेपर भी पाण्डवोंको उनका पैतृक धन वापस देनेका निश्चय अथवा प्रयास नहीं कर रहे हैं
na vyavasyanti pāṇḍūnāṃ pradātuṃ paitṛkaṃ vasu |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏— သူတို့သည် ပဏ္ဍဝတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင် အမွေအနှစ်ကို ပြန်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်မချကြ။ ဘီရှ္မ၊ ဒရောဏ၊ ဝိဒုရတို့၏ အလွန်အမင်း တောင်းပန်ညှိနှိုင်းသည့် အကြံဉာဏ်များရှိသော်လည်း၊ ပဏ္ဍဝတို့၏ တရားဝင်ပိုင်ဆိုင်မှုကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းလည်း မရှိ၊ ကြိုးပမ်းခြင်းလည်း မရှိကြဘဲ—တရားမျှတမှုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ငြင်းပယ်နေသဖြင့် နိုင်ငံတော်ကို ပဋိပက္ခသို့ တွန်းပို့နေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Refusing to restore another’s rightful inheritance—despite wise elders urging reconciliation—signals adharma: it violates justice, undermines legitimate order, and makes violence more likely. Ethical governance requires honoring rightful claims and heeding principled counsel.
In the lead-up to war, the Kaurava side remains unwilling to return the Pāṇḍavas’ ancestral share. Even the persuasive efforts of respected elders—Bhīṣma, Droṇa, and Vidura—fail to move them toward a decision or concrete action of restitution.