Shloka 27
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
अमात्यानां यदि कामस्य हेतो- रेवं युक्त कर्म चिकीर्षसि त्वम् अफक्रामे: स्वं प्रदायैव तेषां मा गास्त्वं वै देवयानात् पथोडद्य
sañjaya uvāca | amātyānāṃ yadi kāmasya hetoḥ evaṃ yukta-karma cikīrṣasi tvam | apakrāmeḥ svaṃ pradāyaiva teṣāṃ mā gās tvaṃ vai devayānāt patho 'dya ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်— «သင်၏ အမတ်တို့၏ ဆန္ဒကိုသာ ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော အပြစ်ရှိသည့် လမ်းစဉ်ကို လုပ်ဆောင်မည်ဆိုလျှင် နောက်ဆုတ်လော့—သင်၏ ဥစ္စာပစ္စည်းကို ထိုအမတ်တို့ထံ ပေးအပ်၍ အနားယူလော့။ သို့သော် ကိုယ့်ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ ယနေ့တွင် နတ်လမ်းကြောင်းမှ မလွဲချော်စေနှင့်။»
संजय उवाच
Educational Q&A
Do not commit adharma—especially the slaughter of one’s own kin—merely under the pressure or desires of advisers. A ruler must restrain impulsive, desire-driven policy and protect his spiritual and moral standing (devayāna) over political ambition.
Sanjaya delivers a sharp warning to the king: if the push for war is coming from ministers’ desires, the king should step back, even relinquish his wealth and retire, rather than initiate a sinful conflict that would destroy family and derail his righteous course.