Shloka 19
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
महासहाय: प्रतपन् बलस्थ: पुरस्कृतो वासुदेवार्जुना भ्याम् । वरान् हनिष्यन द्विषतो रज्भमध्ये व्यनेष्यथा धार्तराष्ट्रस्य दर्पम्
sañjaya uvāca |
mahāsahāyaḥ pratapan balasthaḥ puraskṛto vāsudevārjunābhyām |
varān haniṣyan dviṣato raṇamadhye vyaneṣyathā dhārtarāṣṭrasya darpam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ထိုအချိန်၌ သင်သည် အင်အားကြီးမားသော မဟာမိတ်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ ဝါစုဒေဝ (ကృష్ణ) နှင့် အာర్జုနကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ သင်သည် ရန်သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်သူရဲကောင်းများကို တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးနိုင်ခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်၏ အလယ်၌ ရန်သူတို့၏ အထင်ကရသူများကို သတ်ဖြတ်ရင်း၊ ဓೃತရာෂ္ဌရ၏သား (ဒုရ്യೋಧန) ၏ မာနကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည်»။
संजय उवाच
Educational Q&A
Strength and alliances are ethically meaningful only when directed toward rightful action: arrogance (darpa) is portrayed as a moral fault that invites correction, and true valor is linked to disciplined duty rather than mere aggression.
Sañjaya describes a counterfactual martial scenario: with Kṛṣṇa and Arjuna at the forefront, the addressed warrior could have attacked the enemy champions in mid-battle and thereby crushed Duryodhana’s overweening pride.