Shloka 32
धृतराष्ट्र-संजय संवादः — उपप्लव्यगमनाज्ञा
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Command to Proceed to Upaplavya
न चेद् गच्छेत् संगरं मन्दबुद्धि- स्ताभ्यां लभेच्छर्म तदा सुतो मे । नो चेत् कुरून् संजय निर्दहेता- मिन्द्राविष्णू दैत्यसेनां यथैव
na ced gacchet saṅgaraṃ mandabuddhis tābhyāṃ labhec charma tadā suto me | no cet kurūn sañjaya nirdahētām indrāviṣṇū daityasenāṃ yathaiva, sañjaya ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– “စဉ္ဇယ၊ ငါ့မိုက်မဲသော သားသည် ထိုသူရဲကောင်းနှစ်ဦးနှင့် စစ်မထွက်လျှင်သာ လုံခြုံချမ်းသာမှု ရနိုင်မည်။ မဟုတ်လျှင် စဉ္ဇယ၊ ထိုသူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် ကုရုတို့ကို မီးလောင်ပြာကျစေမည်—အင်္ဒြနှင့် ဗိဿနုတို့က ဒೈတျတို့၏ စစ်တပ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သကဲ့သို့ပင်။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse warns that reckless confrontation with overwhelmingly superior warriors leads to ruin; true welfare may lie in restraint and avoiding a battle that will bring collective destruction.
Vaiśaṃpāyana reports a warning addressed to Sañjaya: if the speaker’s son goes to fight “those two” heroes, the Kurus will be annihilated, likened to Indra and Viṣṇu destroying the Daitya forces.