Shloka 146
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
ख्यापयामास राजेन्द्र पुत्रो होष ममेति वै । राजेन्द्र! तब पुत्रहीन राजा ट्रुपदकी मनस्विनी रानीने यह घोषणा करा दी कि यह मेरा पुत्र है
khyāpayāmāsa rājendra putro hoṣa mameti vai | rājendra! tadā putrahīno rājā drupadasya manasvinī rājñīneyaṃ ghoṣaṇāṃ kṛtavatī—"eṣa mama putraḥ" iti |
ဘိဿမက ဆိုသည်— «အို မင်းကြီး၊ သူမက ‘ဤသူသည် ငါ၏သားဖြစ်သည်’ ဟု ကြေညာစေ하였다။ အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ထိုအခါ ဒြုပဒမင်းသည် သားမရှိသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော မိဖုရားက လူအများရှေ့တွင် ‘ဤသူသည် ငါ၏သား’ ဟု ထုတ်ဖော်ကြေညာကာ အမွေဆက်ခံသူကို တည်မြဲစေ၍ မင်းဆက်၏ ဆက်လက်တည်တံ့မှုကို ကာကွယ်하였다။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the dharmic and political importance of publicly recognized succession: an heir is not merely a private matter but a social institution that stabilizes the kingdom and preserves lineage and legitimacy.
Bhishma narrates that a proclamation was made identifying a boy as the queen’s son; because Drupada lacked a son, the queen’s public declaration establishes the child’s status as heir.