Shloka 4
अस्त्रैरस्त्रेषु बहुधा हतेष्वेव च भारत । अक्रुध्यत महातेजास्त्यक्तप्राण: स संयुगे,भरतनन्दन! इस प्रकार बार-बार मेरे अस्त्रोंद्रार अपने अस्त्रोंके विनष्ट होनेपर महातेजस्वी परशुरामजी उस युद्धमें प्राणोंका मोह छोड़कर अत्यन्त कुपित हो उठे
astrair astreṣu bahudhā hateṣv eva ca bhārata | akrudhyata mahātejās tyaktaprāṇaḥ sa saṁyuge ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– “အို ဘာရတ၊ ထိုစစ်ပွဲ၌ ငါ၏လက်နက်များက သူ၏လက်နက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးသွားသော်၊ တေဇောထွန်းလင်း၍ အင်အားကြီးသော ပရာရှုရာမ (ဇာမဒဂ္နျ) သည် အသက်ကိုပင် မစွဲလမ်းတော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်လာ하였다။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how repeated setbacks in conflict can inflame anger, and how a warrior may enter a state of reckless resolve (“tyaktaprāṇaḥ”), raising an ethical tension between valor and loss of self-control in battle.
Bhīṣma recounts that in his duel with Paraśurāma, Bhīṣma’s weapons repeatedly neutralized Paraśurāma’s weapons; provoked by this, Paraśurāma became intensely enraged and fought with disregard for his own life.