अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
तच्छुत्वा जामदग्न्यस्तु राजपुत्रया वचस्तदा । उवाच तां वरारोहां निश्षित्यार्थविनिश्चयम्
tac chrutvā jāmadagnyas tu rājaputryā vacas tadā | uvāca tāṁ varārohāṁ niścityārthaviniścayam ||
မင်းသမီး၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ဇာမဒဂ္နီ၏သား ပရာရှုရာမသည် မည်သို့ပြုရမည်ကို ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်하였다။ အကြောင်းအရာကို သေချာစွာ ချိန်ညှိဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ထိုဂုဏ်သိက္ခာမြင့်၍ အလှတင့်တယ်သော မင်းသမီးအား မိမိသတ်မှတ်သည့် တရားသဘောနှင့် ကိုက်ညီအောင် လုပ်ဆောင်မည့် လမ်းကြောင်းကို ချမှတ်ကာ ပြောကြား하였다။
भीष्म उवाच
The verse highlights dharmic deliberation: before acting, one should listen carefully, determine the true purpose and rightful course (artha-viniścaya), and then speak and act with firm resolve rather than impulse.
After hearing the princess’s statement, Paraśurāma reaches a definite conclusion about what should be done next and addresses her, indicating a turning point where counsel becomes committed action.