Shloka 18
भीष्म–दुर्योधनसंवादः — शिखण्डिनं न हन्तुं कारणकथनम्
Amba-ākhyāna prologue
स हि संग्रामशोभी च भक्तश्नापि किरीटिन: । चेकितान: सत्यधृति: पाण्डवानां महारथौ | द्वाविमौ पुरुषव्याप्रौ रथोदारौ मतौ मम,चित्रायुध संग्राममें शोभा पानेवाले तथा अर्जुनके भक्त हैं। चेकितान और सत्यधृति--ये दो पुरुषसिंह पाण्डव-सेनाके महारथी हैं। मैं इन्हें रथियोंमें श्रेष्ठ मानता हूँ
sa hi saṅgrāmaśobhī ca bhaktaś cāpi kirīṭinaḥ | cekitānaḥ satyadhṛtiḥ pāṇḍavānāṃ mahārathau || dvāv imau puruṣavyāghrau rathodārau matau mama |
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်— «ဤနှစ်ယောက်သည် စစ်မြေပြင်၌ ထင်ရှားလှပကြပြီး၊ မကူဋဆောင်းသော အာర్జုနအားလည်း သစ္စာရှိစွာ ကိုးကွယ်သည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ စေကိတားနနှင့် သတ္ယဓෘတိ—ဤနှစ်ယောက်သည် ပाण्डဝတို့ဘက်၏ မဟာရထီများ ဖြစ်ကြ၏။ ငါ၏အမြင်အရ ဤကျားသဖွယ် ယောကျာ်းနှစ်ယောက်သည် ရထားစစ်သူရဲတို့အနက် ထင်ရှားအထက်မြတ်ကြ၏»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma highlights two complementary virtues in a kṣatriya context: excellence in battle (saṅgrāmaśobhā) and steadfast loyalty (bhakti) to a worthy leader (Arjuna). The verse suggests that martial skill gains ethical weight when joined with disciplined allegiance and recognized merit.
In Udyoga Parva’s war-preparation setting, Bhīṣma is identifying and evaluating notable fighters on the Pāṇḍava side. He singles out Cekitāna and Satyadhṛti as great chariot-warriors, praising their battlefield brilliance and their devotion to Arjuna.