Mahabharata — Udyoga Parva, Shloka 17
Bhīṣma’s Appraisal of Pāṇḍava-Alliance Warriors (Śikhaṇḍin, Dhṛṣṭadyumna, and Allied Kings)
न हि देवेषु सर्वेषु नासुरेषूरगेषु च
na hi deveṣu sarveṣu nāsureṣv urageṣu ca | na rākṣaseṣu yakṣeṣu vā arjuna-samaḥ kvacit || manuṣyeṣu kutaḥ syād vā bhūtaṃ bhaviṣyaṃ ca me śrutam | na tathā rathināṃ kaścid iti bhīṣma uvāca ||
ဘီရှ္မက ဆိုသည်— «အမှန်ပင်၊ နတ်တို့အပေါင်းတွင်လည်း မရှိ၊ အဆုရတို့တွင်လည်း မရှိ၊ နာဂတို့တွင်လည်း မရှိ၊ ရက္ခသနှင့် ယက္ခတို့တွင်လည်း အာဂျုနနှင့် တန်းတူသူ မရှိ။ ထို့ကြောင့် လူတို့အတွင်း၌ ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက် မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။ အတိတ်၌ဖြစ်စေ အနာဂတ်၌ဖြစ်စေ ထိုကဲ့သို့သော ရထားစစ်သူရဲကို ငါ မကြားဖူးသေး»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ideal of unsurpassed martial excellence joined to reputation validated by elders: true greatness is recognized across realms and across time, and such recognition carries ethical weight in judging strength, duty, and the likely outcome of conflict.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Bhishma speaks to emphasize Arjuna’s incomparable prowess as a chariot-warrior, arguing that no being—divine, demonic, or human—matches him, thereby shaping the strategic and moral assessment of the coming war.