Shloka 6
भीष्मकृतः पाण्डवपक्ष-महारथ-प्रशंसा
Bhishma’s appraisal of Pandava-aligned chariot-warriors
कुण्डलाभ्यां च दिव्याभ्यां वियुक्त: सततं घृणी । अभिशापाच्च रामस्य ब्राह्मणस्य च भाषणात्,यह कर्ण युद्धभूमिमें न तो अतिरथी है और न रथी ही कहलानेयोग्य है, क्योंकि यह मूर्ख अपने सहज कवच तथा दिव्य कुण्डलोंसे हीन हो चुका है। यह दूसरोंके प्रति सदा घृणाका भाव रखता है। परशुरामजीके अभिशापसे, ब्राह्मणकी शापोक्तिसे तथा विजयसाधक उपर्युक्त उपकरणोंको खो देनेसे मेरी दृष्टिमें यह कर्ण अर्धरथी है। अर्जुनसे भिड़नेपर यह कदापि जीवित नहीं बच सकता
kuṇḍalābhyāṃ ca divyābhyāṃ viyuktaḥ satataṃ ghṛṇī | abhiśāpāc ca rāmasya brāhmaṇasya ca bhāṣaṇāt ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «ဒေဝီယ အမြှောက်နားကပ် နှစ်ဖက်ကို ဆုံးရှုံးပြီး အမြဲတမ်း မထီမဲ့မြင်စိတ်ရှိသော ကာဏ္ဏသည် အင်အားကျဆင်းနေပြီ။ ရာမ (ပရရှုရာမ) ၏ အဘိသပ်နှင့် ဗြာဟ္မဏ၏ အဘိသပ်စကားကြောင့် သူ၏ စွမ်းရည် ထိခိုက်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ငါ့အမြင်တွင် သူသည် ထိပ်တန်း ရထားစစ်သည်များထဲတွင် မရေတွက်နိုင်တော့။ အာర్జုနနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသက်မလွတ်နိုင်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Power and reputation in war are not merely personal claims; they depend on integrity, rightful qualifications, and the moral consequences of one’s actions. Curses here symbolize ethical causality: deception and contempt invite downfall, and even great skill can be undone when dharma is compromised.
In the Udyoga Parva, Bhīṣma assesses Karṇa’s true battle-worthiness. He notes Karṇa’s loss of his divine earrings and recalls the curses of Paraśurāma and a brāhmaṇa, concluding that Karṇa is fatally disadvantaged and will not survive a direct encounter with Arjuna.