Shloka 6
Bhīṣma’s Appraisal of Kaurava-Aligned Mahārathas
Warrior Roster and Motivations
धृष्टकेतुं च शल्याय गौतमायोत्तमौजसम् । अश्वत्थाम्ने च नकुलं शैब्यं च कृतवर्मणे
sañjaya uvāca |
dhṛṣṭaketuṃ ca śalyāya gautamāyottamaujasaṃ |
aśvatthāmne ca nakulaṃ śaibyaṃ ca kṛtavarmaṇe ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ဒုရ္ယောဓနသည် လာမည့်စစ်ပွဲအတွက် ပြိုင်ဘက်များကို တိတိကျကျ ခန့်အပ်하였다—ဓೃಷ್ಟကေတုကို ရှလျနှင့်၊ ဥတ္တမောဇာကို ဂေါတမ (ကೃပာစာရျ) နှင့်၊ နကူလကို အရှွတ္ထာမာနှင့်၊ ရှိုင်ဗျကို ကೃတဝರ್ಮာနှင့် ရင်ဆိုင်စေ하였다။ ဤစီစဉ်မှုသည် ယုទ្ធဗျူဟာသာမက ဓမ္မ၏ အလေးချိန်ကိုပါ ထင်ဟပ်စေသည်—မင်းသည် “ဘယ်သူက ဘယ်သူကို တိုက်ရမည်” ဟု အမည်တပ်ခန့်အပ်သည့်အခါ သေမင်း၏ တာဝန်ကို ခွဲဝေပေးပြီး စစ်၏ ဓမ္မအကျပ်အတည်းအတွင်း သူရဲများကို မိမိကတိကဝတ်နှင့် ချည်နှောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, authority translates into binding assignments: leaders allocate opponents, turning personal valor into organized duty. Ethically, it underscores the burden of command—naming matchups is not merely tactical but also a moral act that commits others to violence within the contested framework of kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports the pre-battle planning in which Duryodhana (in context) designates who should fight whom. Specific warriors are paired with specific adversaries, indicating a deliberate strategy and an attempt to counter notable fighters by assigning them targeted opponents.