Shloka 107
Ulūka’s Provocation and Keśava’s Counter-Message (उलूकदूत्ये केशवप्रत्युत्तरम्)
यदीदं कत्थनाल्लोके सिध्येत् कर्म धनंजय । सर्वे भवेयु: सिद्धार्था: कत्थने को हि दुर्गतः
yadīdaṁ katthanāl loke sidhyet karma dhanañjaya | sarve bhaveyuḥ siddhārthāḥ katthane ko hi durgataḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို ဓနဉ္ဇယ၊ ဤလောက၌ ဝါကြွားစကားသာဖြင့် အလိုဆန္ဒများ ပြည့်စုံနိုင်မည်ဆိုလျှင် လူတိုင်း အောင်မြင်သူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား အပြောအဆိုအ দাবာတွင် ဘယ်သူက ဆင်းရဲသနည်း၊ ဘယ်သူက အားနည်းသနည်း»။
संजय उवाच
Educational Q&A
Mere self-praise or grand claims do not accomplish real objectives; success depends on genuine capability and action, not on empty rhetoric.
Sanjaya addresses Arjuna (Dhanañjaya) with a pointed observation: if boasting alone could bring results, everyone would be successful—highlighting the hollowness of talk without substance in the tense pre-war context.