[दाक्षिणात्य अधिक पाठका इ श्लोक मिलाकर कुल ४० ३ “लोक हैं] ४-32 श््यु हि कम एकोनषष्टर्याधेकशततमो< ध्याय: धृतराष्ट्र और संजयका संवाद जनमेजय उवाच तथा व्यूढेष्वनीकेषु कुरुक्षेत्रे द्विजर्षभ । किमकुर्वश्न॒ कुरव: कालेनाभिप्रचोदिता:,जनमेजयने पूछा--द्विजश्रेष्ठट जब इस प्रकार कुरुक्षेत्रमें सेनाएँ मोर्चा बाँधकर खड़ी हो गयीं, तब कालप्रेरित कौरवोंने क्या किया?
Janamejaya uvāca | tathā vyūḍheṣv anīkeṣu Kurukṣetre dvijarṣabha | kim akurvaṃś ca Kuravaḥ kālenābhipracoditāḥ ||
ဇနမေဇယ မေးလျှောက်သည်– “နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဗြဟ္မဏရှင်၊ ကုရုက္ခေတ္တ၌ စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းပုံများကို ထိုသို့ စီရင်တန်းစီထားပြီးနောက်၊ ကာလ (အချိန်) က တွန်းအားပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသော ကုရုတို့သည် ဘာကို ပြုကြသနည်း?”
जनमेजय उवाच
The verse foregrounds kāla (Time/Destiny) as a compelling force that drives human actors toward conflict, inviting reflection on how agency, dharma, and inevitable consequence intertwine at the threshold of war.
In the frame dialogue, King Janamejaya asks the sage (addressed as dvijarṣabha) what the Kuru side did once the armies had been fully drawn up in formation on Kurukṣetra, marking the transition from preparation to imminent action.