Shloka 26
कुरुक्षेत्रे सेनानिवेशवृत्तान्तः — Dhṛtarāṣṭra Questions Saṃjaya on the Deployed Armies
का दर ++प्रध्य्क >मकाब न कमा थ। तस्माद् युद्धात् समुत्तीर्णानपि व: ससुहृज्जनान् । अरोगानक्षवैर्देहै्द्रष्टासम्मीति मतिर्मम
tasmād yuddhāt samuttīrṇān api vaḥ sa-suhṛj-janān | arogān akṣatair dehair draṣṭāsmīti matir mama ||
ထို့ကြောင့် ဤစစ်ပွဲကို ကျော်လွန်ပြီးနောက်တောင် သင်တို့အားလုံးကို—သင်တို့၏ ချစ်ခင်ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများနှင့် ကောင်းကျိုးလိုလားသူများနှင့်အတူ—ကျန်းမာပြည့်စုံ၍ ကိုယ်ခန္ဓာမထိခိုက်ဘဲ မြင်တွေ့ရမည်ဟု ငါသည် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထား၏။ ဤသည်မှာ ငါ၏ မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ချက်ဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid the inevitability of war, the verse foregrounds a dharmic wish and moral resolve: that one’s own people and well-wishers should emerge unharmed and healthy. It frames warfare not as a celebration of violence but as a crisis to be crossed over with minimal harm.
Vaiśampāyana reports a speaker’s confident resolve: after the conflict, he expects to behold the addressed group—along with their friends and supporters—having safely come through the war, healthy and uninjured.