Shloka 153
Adhyāya 152: Kaurava-sainyavibhāgaḥ
Division and Standardization of the Kaurava Host
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि सैन्यनिर्याणपर्वणि दुर्योधनसैन्यसज्जकरणे त्रिपठड्चाशदधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi sainyaniryāṇaparvaṇi duryodhanasainyasajjakaraṇe tripaṭpañcāśadadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် «သီရိမဟာဘာရတ» ၏ ဥဒ္ယောဂပရဝအတွင်း—အထူးသဖြင့် စစ်တပ်ထွက်ခွာခြင်းကို ဆိုသည့် «စိုင်နျနိရျာဏပရဝ» တွင်—ဒုရျောဓန၏ စစ်တပ်ပြင်ဆင်မှုနှင့် စုစည်းတပ်ခေါ်မှုကို ဖော်ပြသော အခန်းတစ်ရာငါးဆယ်သုံး (၁၅၃) ပြီးဆုံး၏။ ဤကော်လိုဖွန်သည် ထိုနိဒါန်းယူနစ်၏ တရားဝင်အဆုံးသတ်ကို မှတ်သားစေပြီး၊ စနစ်တကျ စုစည်းမိုဘိုလိုင်ဇေးရှင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ရွေးချယ်မှုတို့ကြောင့် စစ်ပွဲသို့ သွားရာလမ်းကြောင်းသည် ပြန်လှန်မရတော့ကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it highlights the ethical weight of deliberate preparation for violence—mobilization is not accidental but chosen, and such choices propel society toward irreversible consequences.
The text formally closes a chapter in the Udyoga Parva that deals with Duryodhana’s army being readied and set in motion, signaling that negotiations have effectively given way to organized war preparations.