Shloka 151
Kaurava Mobilization at Kurukṣetra (Duryodhana Orders War Preparations) / कुरुक्षेत्रे धार्तराष्ट्र-सैन्यसज्जा
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि सैन्यनिर्याणपर्वणि कुरुक्षेत्रप्रवेशे एकपज्चाशदधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi sainyaniryāṇaparvaṇi kurukṣetrapraveśe ekapañcāśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် «သီရိမဟာဘာရတ» ၏ ဥဒ္ယောဂပရဝအတွင်း—အထူးသဖြင့် တပ်များချီတက်ထွက်ခွာခြင်းကို ဆိုလိုသော «စೈನ்ய-နိရ္ယာဏပရဝ» (Sainya-niryāṇa Parvan) တွင်—ကူရုက္ခေတ္တရ (Kurukṣetra) သို့ ဝင်ရောက်သည့် အပိုင်း၌ အခန်းတစ်ရာငါးဆယ်တစ်မြောက် ပြီးဆုံး၏။ ဤကော်လိုဖွန်သည် ဇာတ်ကြောင်းယူနစ်တစ်ခု၏ တရားဝင်အဆုံးသတ်ကို မှတ်သားစေပြီး၊ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခြင်းနှင့် ပြင်ဆင်ခြင်းမှ စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဟူသော ပြန်မလှည့်နိုင်သည့် ခြေလှမ်းသို့ ကူးပြောင်းသွားမှုကို အလေးပေးကာ၊ ဓမ္မဆိုင်ရာ စဉ်းစားချင့်ချိန်မှုသည် ရွေးချယ်ထားသော လုပ်ရပ်၏ အကျိုးဆက်များထံ လမ်းလွှဲသွားကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it signals a moral and narrative threshold: once the armies enter Kurukṣetra, the conflict moves from counsel and restraint to action and accountability, highlighting how choices culminate in unavoidable consequences.
The text formally closes a chapter within Udyoga Parva, identifying the sub-section (the armies’ march) and the episode (entry into Kurukṣetra), indicating that the preparations have reached the point of physical arrival at the battlefield.