Shloka 21
Kuntī–Karṇa Saṃvāda: Lineage Disclosure and Appeal to Fraternal Dharma
“जब मैं पिताके घर रहती थी
yadāhaṃ pituḥ gṛhe vasāmi sma, tadā svasevayā bhagavantaṃ durvāsasam ārādhitavatī; sa ca me varaṃ dadau—mantroccāraṇapūrvakam āvāhane kṛte ahaṃ yathā-kāmaṃ yaṃ yaṃ devaṃ samīpam ānayituṃ śakṣyāmi. mama pitā kuntibhojaḥ māṃ mahad ādareṇa pālayām āsa. ahaṃ rājñaḥ antaḥpure duḥkhitahṛdayā mantrāṇāṃ balābalaṃ brāhmaṇavācaḥ śaktiṃ ca bahuvidhaṃ vicārayām āsaṃ.
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏— «ငါသည် အဖေ၏အိမ်၌ နေထိုင်စဉ် ငါ့ဝန်ဆောင်မှုကြောင့် အလွန်လေးစားအပ်သော ရသီ ဒုရ္ဝာသာကို ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ သူက ငါ့အား ကောင်းချီးတစ်ရပ် ပေးခဲ့သည်— မန္တရကို မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆို၍ ဖိတ်ခေါ်လျှင် ငါလိုသည့် မည်သည့် ဒေဝတမဆို ငါ့ရှေ့သို့ ခေါ်ယူနိုင်သည်။ အဖေ ကုန္တီဘောဇသည် ငါ့ကို အလွန်ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် နန်းတော်အတွင်းပိုင်း၌ နေထိုင်ရင်း ငါ့နှလုံးသည် စိုးရိမ်ပူပန်လာကာ မန္တရတို့၏ အင်အားနှင့် ကန့်သတ်ချက်များ၊ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏ၏ စကားတန်ခိုး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အာနုဘော်ကို အမျိုးမျိုး စဉ်းစားမိလာသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary powers gained through devotion and ascetic grace (such as mantra-based invocation) demand ethical restraint and discernment. The passage highlights that sacred speech—mantra and a brahmin’s word—has real consequences, so one must reflect on its proper use and limits.
Kuntī recounts that while living in her father’s home she served the sage Durvāsā and received a boon enabling her to summon any deity by mantra-invocation. Though honored by Kuntibhoja and living in the palace inner quarters, she becomes inwardly uneasy and begins contemplating the potency and boundaries of mantras and the power of brahminical speech.