Shloka 126
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमा: । बेटा! जो इस प्रकार विनयशून्य एवं अशिक्षित पौत्रसे हर्षको प्राप्त होता है तथा उद्योगरहित
sukhaṃ naiveha nāmutra labhante puruṣādhamāḥ |
အနိမ့်ဆုံးသော လူတို့သည် ဤလောက၌လည်း မသက်သာ၊ နောက်လောက၌လည်း မသက်သာ။ အကြောင်းမှာ လေ့ကျင့်ပညာမရှိ၊ နှိမ့်ချမှုမရှိ၊ အလုပ်မလုပ်၊ အကျင့်မကောင်း၊ ဉာဏ်မပြည့်စုံသော သားမြေးတို့ကို ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်နေသူ၏ မျိုးဆက်ပေါက်ဖွားခြင်းသည် အကျိုးမရှိပဲ ပျက်စီးရာသို့သာ ဦးတည်စေသည်။ ထိုသို့သော မသင့်တော်သည့် သားမြေးတို့သည် အလုပ်ကို မစတင်ကြသော်လည်းကောင်း၊ စတင်လျှင်လည်း အပြစ်တင်ဖွယ် အလုပ်များကိုသာ လုပ်ကြသဖြင့် ထိုအနိမ့်ဆုံးသော လူတို့သည် ဤဘဝ၌လည်း မသက်သာ၊ နောက်ဘဝ၌လည်း မသက်သာ။
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Happiness depends on dharmic conduct and disciplined effort; those who are base in character—idle, untrained, and inclined to blameworthy actions—gain neither worldly welfare nor posthumous good.
A son speaks a moral judgment about the fate of ‘base men,’ emphasizing that taking satisfaction in uneducated, undisciplined descendants is self-defeating because such heirs do not perform worthy deeds and thus bring no benefit in this world or the next.